4321

اگه خانم ژاله صامتی و آقای میکائیل شهرستانی از دست شرکت کننده های  مسابقه  ی  ۴۳۲۱  سر به کوه و بیابون نذارن  باید خدا رو شکر کرد. خوب عزیزان من چرا اینقدر حرص می خورید؟! خوب مسابقه است دیگه. جلسه امتحان نیست که!

چقدر من این مسابقه رو دوست دارم. جای همچین بر نامه ای تو  تلویزیون خالی بود. هر چند هنوز نتونسته به مرحله ای برسه که فشردگی رقابت بین شرکت کننده ها جذابترش کنه اما باز هم خوبه. ( مثل مسابقه فوتبال ایران و برزیل می مونه )  .یه  ذره ،  هیجان کم داره .

 

 

* این مسابقه یک مسابقه در زمینه هنر های نمایشی هست که در حال حاضر  پنجشنبه  ها و جمعه ها  بعد از ساعت ۱۰ شب و از شبکه ۴ پخش می شه.

جشنواره ، فیلم کودک و ....

این چند روزه از بس  تو رسانه ملی  شاهد غر زدن های  رنگ و وارنگ در مورد سینمای کودک بودم خسته شدم.

خوب برادر من ، خواهر من ، عزیز من تا کی ما می خواهیم فقط غر بزنیم؟ این فر هنگ کی می خواد عوض شه؟چرا همش غر؟ همه از همه چی شاکین.هر از چند گاهی یه جشنواره ای ، همایشی چیزی برگزار می کنن و غر می زنن و غر می زنن و غر می زنن و بعد همه چیز تمام!!! خوب که چی؟ گرد هم آیی در هر قالبی وقتی نتیجه  عملی در پی نداره به چه درد می خوره؟

واقعا بین این همه غر زدن چند تا پیشنهاد  منطقی و عملی وجود داره؟

و این پیشنهادات قلیل به کجا می رسه؟  آیا شنیده میشه؟ آیا عملی می شه؟

عزیز من غر نزن ، شعار نده ، عمل کن .نسخه ای را که برای دیگران می پیچی برای خودت هم بپیچ

 

* مسلما نقد مد نظرم نیست. دقیقا این غر زدن های الکی منظورمه