این چند روزه از بس  تو رسانه ملی  شاهد غر زدن های  رنگ و وارنگ در مورد سینمای کودک بودم خسته شدم.

خوب برادر من ، خواهر من ، عزیز من تا کی ما می خواهیم فقط غر بزنیم؟ این فر هنگ کی می خواد عوض شه؟چرا همش غر؟ همه از همه چی شاکین.هر از چند گاهی یه جشنواره ای ، همایشی چیزی برگزار می کنن و غر می زنن و غر می زنن و غر می زنن و بعد همه چیز تمام!!! خوب که چی؟ گرد هم آیی در هر قالبی وقتی نتیجه  عملی در پی نداره به چه درد می خوره؟

واقعا بین این همه غر زدن چند تا پیشنهاد  منطقی و عملی وجود داره؟

و این پیشنهادات قلیل به کجا می رسه؟  آیا شنیده میشه؟ آیا عملی می شه؟

عزیز من غر نزن ، شعار نده ، عمل کن .نسخه ای را که برای دیگران می پیچی برای خودت هم بپیچ

 

* مسلما نقد مد نظرم نیست. دقیقا این غر زدن های الکی منظورمه